بعد از این همه... بالاخره
آرش آرام رفت پشت خط قرمز
و آنجا ماند و دست من کشیده شد و بعد رها شد و آویزان ماند کنارم.
از داستان «تروا»ی من در مجلهی داستان همشهری، مهر ماه 91
+ نوشته شده در یکشنبه دوم مهر ۱۳۹۱ ساعت 15:43 توسط ایو
|
این تابلوی خودکشی بنفش اندی وارهول است. مثل شناسه میماند برای صاحب این وبلاگ. کسی که حالا ده سال بیشتر است وبلاگ مینویسد. حال عمومی خوبی دارد اما حسرتهایش زیاد است. خیلی دلم میخواست حوصله داشتم از اینجا میرفتم جای دیگر و ناشناستر مینوشتم اما خستهام. خیلی خسته. خستهی خوبی که میداند خواب خوشی در پیش است.